Á­reitt í sturtuklefa Sund­hallarinnar í tvígang: „Stend þarna bara ná­föl og há­grátandi“

Styrkleikar greinarinnar eru talsverðir: tveir nafngreindir aðilar tjá sig, annars vegar þolandinn Auður Örlygsdóttir og hins vegar forstöðumaður Sundhallarinnar, Snorri Örn Arnaldsson. Þessi uppbygging tryggir ákveðið jafnvægi þar sem bæði gagnrýni og viðbrögð stofnunarinnar koma fram. Staðhæfingin um þriggja mánaða fangelsisdóm í janúar er sannreynanleg gegnum dómaskrár, sem eflir trúverðugleika frásagnarinnar af fyrra atvikinu. Það mætti þó benda á nokkur atriði. Seinna atvikið er eingöngu byggt á frásögn Auðar; enginn óháður vitnisburður eða öryggismyndbandsupplýsingar eru nefnd. Greinin hefði getað nýst af samtali við lögreglu um stöðu mála, eða því að skoða hvort sambærileg atvik hafi átt sér stað í öðrum sundlaugum. Fyrirsögnin og framsetningin leggja mikla áherslu á tilfinningalega reynslu þolandans, sem er eðlilegt í greinum af þessu tagi, en flóknari spurningar um lagalega ábyrgð rekstraraðila og hvort verkferlar hafi brostið kerfisbundið eru ekki rannsakaðar frekar. Samt sem áður er þetta traust fréttaflutningur sem nær til beggja hliða og gefur lesandanum færi á að mynda sína eigin skoðun.