Skoðar að enda stríðið án þess að opna Hormússund

Meginheimildin er Wall Street Journal og ónafngreindir heimildarmenn þess blaðs í Hvíta húsinu; þetta er í eðli sínu endursögð á fréttaflutningi annars miðils. Sú staðreynd er þó gerð gagnsæ og höfundur bætir ýmsu sjálfstæðu efni við, til dæmis hernaðarlegri greiningu á aðstæðum í sundinu, tilvísun til yfirlýsinga ísraelska talssmannsins og Marco Rubio. Einn nafnlaus sérfræðingur er vitnað til sem gagnrýnir afstöðu Trump, sem gefur einhverja andstöðurödd, en ómögulegt er fyrir lesandann að meta trúverðugleika viðkomandi. Setningin „slíkar árásir væru stríðsglæpir" er sett fram nánast sem fullyrðing höfundarins fremur en tilvitnuð í alþjóðaréttarsérfræðing eða skilgreind út frá tilteknum sáttmálum; þetta er dæmi um framsetningu sem hefði mátt hafa meiri stoð. Jafnframt er engin rödd frá Bandaríkjastjórn eða Ísraelsstjórn beint gagnvart kröfu Írans um fullveldi yfir sundinu, þótt sjónarhorn Rubio sé tekið upp annars staðar í greininni. Í heild er þetta vel skipulögð greining á flóknu efni, þar sem heimildakeðjan er skýr jafnvel þótt hún sé að hluta til endursögð.