Vilja fella úr gildi nýsamþykktar fánareglur

Greinin er vel samin og sýnir greinilega handvirkja fréttamennsku: bein viðtöl við Hildi Björnsdóttur, Björgu Magnúsdóttur og Einar Þorsteinsson, ásamt ítarlegri rakningu á aðdraganda málsins með tilvísun í dagsetningar funda, atkvæðagreiðslur og bókanir. Þetta gefur lesandanum traustan grunn til að fylgjast með tímalínunni. Veikleikinn er hins vegar sá að enginn fulltrúi þess meirihluta sem samþykkti reglurnar í apríl, þ.e. Samfylkingar, Sósíalistaflokks eða Flokks fólksins, fær að tjá sig. Þar sem fréttinni er ætlað að fjalla um pólitískan ágreining er þessi einshliða röddval áberandi galli; lesandinn heyrir eingöngu rök þeirra sem vilja afnema reglurnar en ekki rök þeirra sem samþykktu þær. Bréf skrifstofu borgarstjórnar frá 13. apríl er vitnað til og sýnir tilgang endurskoðunarinnar, en þar er hætt við óbeinum tilvísunum frekar en beinum tilvitnunum. Framsetningin er þó almennt hlutlæg: blaðamaðurinn notar orðalag eins og „skiptar skoðanir" og „heitar umræður" sem gefur til kynna ágreining án þess að taka beina afstöðu. Í heildina er þetta góð grunnfréttaskrif sem hefði stigið upp í flokk ef andstæðum sjónarmiðum hefði verið gefinn raunverulegur vettvangur.