Dómstóll götunnar hafi þegar sakfellt Írisi Helgu
Greinin segir frá málflutningi Helgu Völu Helgadóttur, verjanda Írisar Helgu Jónatansdóttur, við lok aðalmeðferðar í Héraðsdómi Reykjaness. Íris Helga er ákærð fyrir umsáturseinelti. Verjandinn gagnrýnir rannsókn lögreglu á rafrænum gögnum, segir sönnunarbyrði ekki uppfyllta og krefst sýknu eða skilorðsbundinnar refsingar.
Tölurnar stangast á án skýringar: verjandinn krefst sýknu í öllum ákæruliðum, sem sagðir eru „tæplega 70“, en í beinni tilvitnun segir að ekki hafi tekist að sanna sök í 63 liðum. Íris Helga hefur einnig viðurkennt „tiltekin verk“. Lesandinn fær ekki að vita hvort munurinn felist í játuðum liðum, og þar hefði ein skýrandi setning dugað.
Að öðru leyti er dómsfréttin vel unnin. Fullyrðingar verjandans eru vandlega eignaðar honum með viðtengingarhætti og orðum á borð við „að mati“ og „að sögn“, og fyrirsögnin gerir orð hans ekki að staðreynd. Gagnrýni hennar á rannsókn lögreglu, svo sem að fjaraðgangur og netbeinir hafi ekki verið kannaðir, kemur hins vegar fram án nokkurs andsvars. Málflutningur saksóknara um morguninn er nefndur en ekki rakinn. Hafi hann birst í annarri frétt hefði tilvísun í hana bætt jafnvægið verulega.
Verjandinn kvartar undan fjölmiðlaumræðu og fréttastofan nefnir eigin umfjöllun um athyglina sem málið hefur fengið. Hún gerir það þó án þess að staldra við eigin hlut í henni.
