Óttast öngþveiti í viðkvæmri náttúru
Oddviti sveitarstjórnar Hrunamannahrepps gagnrýnir fyrirhugað náttúru- og innviðagjald við Geysi, Gullfoss og Þingvelli. Hann telur fyrirvarann of skamman og samráð lítið. Hann óttast að ferðamenn sniðgangi gjaldskyld svæði og leiti á austurbakka Hvítár, þar sem innviðir eru engir.
„Vísbendingar“ um að ferðamenn muni sniðganga gjaldskyld svæði eru burðarás fréttarinnar. Þegar betur er að gáð byggja þær á því að oddvitinn „hafi heyrt“ af hópum sem skoði austurbakka Hvítár. Engin ferðaskrifstofa er nafngreind og ekkert bendir til þess að fréttamaður hafi reynt að staðfesta frásögnina sjálfur. Óstaðfest frásögn er þannig orðin að kjarna fréttarinnar.
Raddflóran er einsleit: fréttin byggir á einum heimildarmanni. Jón Bjarnason fær að segja frumvarpið illa ígrundað og unnið í litlu samráði, en hvergi er leitað svara hjá innviðaráðherra eða ráðuneytinu. Þau eru ekki spurð um fyrirvarann, samráðið eða hvort hætta á tilfærslu ferðamanna hafi verið metin. Landeigendur austurbakkans, sem oddvitinn segist hafa hitt, heyrast ekki heldur. Talan um 1,7 milljónir gesta á vesturbakkanum er höfð eftir honum án þess að uppruna hennar sé getið.
Til bóta er að helstu atriði frumvarpsins, gjaldupphæð og gildistaka, eru sett skýrt fram og að fyrirsögnin eignar óttann heimildarmanninum. Eftir stendur þó gagnrýni á umdeilt stjórnarmál sem borin er fram án nokkurrar mótraddar. Lesandinn fær aðeins aðra hlið málsins.
