Ísland 2.0
Skoðanagrein eftir formann Evrópuhreyfingarinnar þar sem hann mælir með því að segja „já" í komandi þjóðaratkvæðagreiðslu um að hefja aftur aðildarviðræður við ESB. Rökin snúast að innviðauppbyggingu, evrunni og öryggismálum. Greinin er skýrt merkt sem skoðun og höfundur er nafngreindur ásamt hagsmunatengslum.
Greinin er birt sem skoðun og höfundur er gagnsær um stöðu sína sem formaður Evrópuhreyfingarinnar, sem er mikilvægt. Röksemdafærslan er skýr í uppbyggingu: höfundur dregur upp þrjú meginrök (byggðamál, evran, öryggi) og setur þau fram á aðgengilegan hátt. Hins vegar er nokkuð um fullyrðingar sem standa án stuðnings. Talan um að byggðaþróunarsjóður Evrópu ráði yfir „árlega upphæð sem nemur fimmföldum fjárlögum íslenska ríkisins" er dæmi; ekki er vísað í neina heimild eða tiltekna fjárhæð, og lesandinn getur ekki sannreynt þessa tölu innan greinarinnar sjálfrar, þótt hún gæti átt sér stoð í opinberum gögnum ESB. Sama á við um fullyrðinguna um „umfangsmikla lækkun vaxta" við upptöku evrunnar; þar vantar vísan í hagfræðilegar rannsóknir eða samanburðargögn frá sambærilegum ríkjum. Í skoðanagrein er ekki krafist jafnvægis á sama hátt og í frétt, en þegar höfundur vísar til andstæðinga sinna sem boðbera „fullkominnar þvælu" og „heimsendaspádóma" er rökstuðningurinn frekar tilfinningadrifinn en efnislegur; hann fjallar ekki um raunverulegar áhyggjur sem gætu fylgt aðild, svo sem áhrif á sjávarútvegsstefnu eða fullveldismál, heldur afgreiðir þær sem óskynsamlegar. Þetta veikir röksemdafærsluna á eigin forsendum. Greinin stendur vel sem pólitísk málflutningur en skorti á gögnum og viðurkenningu á raunverulegum gagnrökum dregur úr þyngd hennar sem rökstuddri skoðun.
