Heiða Ósk segir Írisi Helgu hafa áreitt sig – „Það er léttir yfir mörgum fjölskyldum í dag – þar á meðal minni“

Stærsti veikleiki þessarar greinar er að hún er nánast eingöngu rödd eins aðila. Facebook-pistill Heiðu Óskar er birtur í heild sinni og er megininnihald fréttarinnar, auk þess sem henni er gefið síðasta orðið með gagnrýni á niðurstöðu héraðsdóms. Íris Helga fær enga möguleika til andsvara, engin lögmaður hennar er spurður, og rökstuðningur héraðsdóms fyrir synjun gæsluvarðhalds er ekki kynntur lesendum. Þetta er alvarlegur annmarki í fréttaflutningi þar sem alvarleg sakamál og eineltisásakanir eru á borðinu; grundvallarregla í fréttamennsku er að gefa gagnaðila færi á viðbrögðum. Grunnstaðreyndir, eins og handtaka og synjun gæsluvarðhalds, virðast staðfestar, og sjö kærur til lögreglu eru nefndar sem staðreynd, en engin heimild er tilgreind fyrir þeirri fullyrðingu. Blaðamaður bætir lítilli sjálfstæðri fréttaöflun við umfram það að birta Facebook-færslu og setja hana í samhengi með fáum línum. Framsetníngin er einhlið: yfirskriftin kemur eingöngu frá Heiðu Ósk og engin efasemdarödd kemur að. Þetta er í raun útgáfa af einstaklings frásögn sem frétt, þar sem blaðamaður hefði þurft að leita eftir fleiri sjónarhornum, til dæmis frá lögreglu, verjanda eða héraðsdómi.