Einkunnakvarði er ekki námsmat!
Kennari og skólastjórnandi heldur því fram að breyting einkunnakvarða úr bókstöfum í tölur bæti ekki námsmat, því hún breyti aðeins því hvernig niðurstaðan birtist. Samræmi náist aðeins með sameiginlegum viðmiðum og faglegum vinnubrögðum, ekki nýjum táknum.
Greinin er birt sem skoðanagrein og er því metin á rökum og heiðarleika fremur en jafnvægi. Meginrök höfundar eru skýr og standast: framsetning einkunnar er ekki það sama og matið að baki henni. Dæmið um B og 7 kemur þessu vel til skila.
Veikleikinn liggur í andstæðingnum sem höfundur tekst á við. Orðalag á borð við „því hefur verið haldið fram“ og „einnig hefur verið bent á“ kemur ítrekað fyrir, en hvergi kemur fram hver hélt hverju fram. Hvorki ráðuneyti, greinargerð né nafngreindur talsmaður er nefndur, svo lesandinn getur ekki metið hvort rökin séu rétt endursögð. Höfundur viðurkennir raunar sjálfur að því sé haldið fram að tölustafir einir tryggi ekki samræmi. Það bendir til þess að talsmenn breytingarinnar haldi ekki fram þeirri skoðun sem greinin hrekur.
Samlíkingin við vindinn snýst einnig gegn höfundi, því metrar á sekúndu eru nákvæmari mælikvarði en vindstig. Möguleg rök fyrir tölukvarða, svo sem fínni skipting eða betra samræmi milli skólastiga, eru hvergi rædd. Stór orð eins og „blekkingarleikur“ og „beinlínis rangt“ koma í stað þess að takast á við sterkustu mótrökin.
