ruv.is
2026-06-15 14:05
Skertar samgöngur í Grímsey: „Erum við virkilega að fara aftur í fornöld?“
Frétt um fækkun ferja til Grímseyjar sem byggir nær alfarið á viðtali við einn heimildamann, formann hverfisráðs. Sjónarmið Vegagerðarinnar eða yfirvalda sem bera ábyrgð á ákvörðuninni eru hvergi til staðar. Greinin er ágætt dæmi um einhliða umfjöllun þar sem ákvarðanatakinn fær ekki að svara.
Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Frétt um fækkun ferjuferða til Grímseyjar byggir alfarið á einum aðila sem hefur hagsmuni af auknum ferðum. Vegagerðin fær enga rödd.
Gagnrýni Vitans
Greinin fjallar um raunverulegt vandamál Grímseyinga, en frá sjónarhóli blaðamennsku er hún verulega einhliða. Eini heimildamaðurinn er Halla Ingólfsdóttir, formaður hverfisráðs og framkvæmdastjóri ferðaþjónustufyrirtækis, sem hefur augljósa hagsmuni af auknum ferðum. Vegagerðin, sem ber ábyrgð á ferjuþjónustunni, fær enga rödd í fréttinni; enginn fulltrúi hennar er spurður hvers vegna ferðum var fækkað, hvort kostnaðarsjónarmið eða önnur ástæða liggi að baki. Þetta er grundvallargalli: þegar greint er frá ákvörðun opinbers aðila ber blaðamanni að leita eftir skýringum frá þeim sem tóku ákvörðunina. Framsetningin, allt frá fyrirsögn með tilfinningahlaðinni tilvitnun til uppbyggingar efnisins, stillir lesandann strax á móti breytingunni án þess að bjóða nokkurt mótsjónarmið. Staðreyndin um 58 íbúa er nefnd en ekki heimilduð; líklega er hún fengin úr opinberum gögnum en lesandinn fær enga vísbendingu um uppruna. Umfjöllunin endurtekir sjálfa sig í inngangi og niðurlagi, sem bendir til slakar ritstjórnar. Greinin gegnir hlutverki eins konar málsvara Grímseyinga frekar en hlutlausrar fréttaflutnings.
