Segir samningsstöðu Íslands ekki sterka

Greinin er í eðli sínu samantekt á hlaðvarpsviðtali úr Þjóðmálum, þar sem Albert Jónsson er eini viðmælandinn. Sem slík er hún háð einum heimildarmanni og endurspeglar eingöngu hans túlkun á stöðunni. Það er ekkert athugavert við að miðla viðtali, en blaðamaðurinn bætir engu sjálfstæðu efni við: enginn fulltrúi ríkisstjórnarinnar fær tækifæri til að rökstyðja þá nálgun sem Albert gagnrýnir, enginn annar sérfræðingur í alþjóðasamningum er spurður og engin gögn eru skoðuð til að staðfesta eða hrekja fullyrðingar hans, til dæmis um kostnað af loftslagsmarkmiðum ESB. Fullyrðingin um að 80% orku Íslands komi frá endurnýjanlegum orkugjöfum er vel þekkt staðreynd, en hliðstæð tala fyrir ESB (um 20%) er sett fram án tilvísunar. Heimildakeðjan er gagnsæ að þessu leyti: lesandinn veit að þetta kemur úr hlaðvarpsþætti og getur hlustað sjálfur. Meginveikleikinn er hins vegar sá að fréttamiðill notar eina rödd til að móta alla umfjöllunina um pólitískt álitamál þar sem margir sjónarmiðsaðilar eiga hlut að máli, og það dregur úr upplýsingagildi greinarinnar sem sjálfstæðrar fréttar. Framsetníngin skapar þannig mynd af stöðunni sem óleidd gagnrýni á áform ríkisstjórnarinnar, án þess að sú gagnrýni sé prófuð.