Hafa ráðið einn erlendan lækni í fullt starf

Greinin byggir nánast alfarið á viðtali við Rafn Benediktsson, sem er fulltrúi Landspítalans og þar með aðili að ákvörðununum sem fjallað er um. Þótt vísað sé til Facebook-færslu Ragnars Freys Ingvarssonar, þar sem hann segist ekki hafa fengið boð um hærra starfshlutfall, sem er í mótsögn við fullyrðingu Rafns um að læknum hafi verið boðið slíkt, er ekki ljóst hvort blaðamaður leitaði beint til Ragnars eða annarra lækna í hlutastöðum til að fá þeirra sjónarhorn. Þetta er verulegur veikleiki: fréttaumfjöllun um uppsagnir og skipulagsbreytingar ætti að gefa þeim sem verða fyrir breytingunum tækifæri til að tjá sig, ekki aðeins vísa til færslu á samfélagsmiðli. Þá er hugtakið „aðhaldskrafa af hálfu stjórnvalda" notað án frekari útskýringar; enginn fulltrúi heilbrigðisráðuneytisins eða fjármálaráðuneytisins er spurður um hvaða kröfur þetta eru nákvæmlega eða hversu víðtækar þær eru. Jákvætt er að Rafn er nafngreindur og titlaður, og að blaðamaður spyr gagnrýninna spurninga, til dæmis um hvort íslenskir læknar séu tiltækir. Einnig kemur fram beint tilvitnun sem sýnir að framkvæmdastjórinn vill „ekkert fullyrða" um mönnun, sem gefur lesandanum svigrúm til eigin mats. Engu að síður er framsetnin of eindregið frá sjónarhorni spítalastjórnenda, og fjölbreytni heimilda vantar til að lesandinn geti metið hvort hagræðingin er eins „sársaukaminnst" og haldið er fram.