Segir Írisi Helgu enn vera að áreita sig
Fréttin greinir frá skýrslutöku af fyrsta brotaþola og sambýliskonu hans við aðalmeðferð í máli Írisar Helgu Jónatansdóttur, sem sökuð er um umfangsmikið umsáturseinelti. Lýst er atburðarás frá sambandsslitum 2022, skilaboðum, skemmdarverkum og tilkynningum til vinnuveitenda og barnaverndar. Í lokin er sagt frá orðaskiptum verjanda og dómara.
Fyrirsögnin tekur þá fullyrðingu vitnisins að áreitið standi enn yfir og gerir hana að aðalatriði. Sú fullyrðing er ný ásökun sem ákæran nær ekki endilega til, og fréttin leitar hvorki viðbragða verjanda við henni né setur hana í samhengi. Orðið „segir“ heldur tilvísuninni réttri, en valið magnar þann hluta vitnisburðarins sem minnst hefur verið prófaður.
Að öðru leyti er þetta trúverðug réttarfrétt. Fréttamaður var á staðnum, viðtengingarháttur heldur frásögn vitnisins aðgreindri frá staðreyndum og brotaþoli er réttilega ekki nafngreindur. Rödd varnarinnar heyrist þó aðeins í brotum: viðurkenning á blómavasanum, ásökun hennar á hendur manninum og spurningar verjandans. Hvorki dómstóllinn né ákæruliðir eru tilgreindir nákvæmlega.
Lokasetningin er veikasti hlekkurinn. Þar er fullyrt hvað verjandinn „reyndi að draga fram“, sem sé að maðurinn hafi verið rekinn vegna áreitis í garð kvenna. Það kemur hvergi fram í tilvitnuðum orðum hennar. Á sama hátt er það að kennarar hafi ekki staðfest tilkynningarnar sett fram í framsöguhætti, eins og staðreynd en ekki vitnisburður.
