Tekur undir gagnrýni á frelsissviptingu barna í brottvísunarúrræðum

Greinin er skýrt ritstjórnarefni sem birtir afstöðu tiltekinna aðila gagnvart frumvarpi dómsmálaráðherra. Helsti veikleiki hennar er ójafnvægi í raddvali: tveir aðilar sem gagnrýna frumvarpið fá bæði beinar tilvitnanir og rúman flöt, en rödd ráðherra eða stuðningsmanna frumvarpsins er nánast fjarverandi. Meirihluti allsherjar- og menntamálanefndar er nefndur í samhengi breytingartillagna, og þingmenn Sjálfstæðisflokks koma fram með tillögu, en enginn talsmaður frumvarpsins fær beina tilvitnun eða tækifæri til að svara gagnrýninni. Þetta skiptir máli þar sem greinin er birt sem almennt ritstjórnarefni, ekki skoðanarpistill. Heimildir eru nafngreindar og sannreynanlegar: Sigurður Ingi Jóhannsson, Tótla Sæmundsdóttir, mannréttindafulltrúi Evrópuráðsins, Rauði krossinn, Barnaheill og Flóttamannastofnun Sameinuðu þjóðanna eru öll nefnd. Vísað er í sjónvarpsfréttir og í nefndavinnu Alþingis. Tilvísunin í valkosti við frelsissviptingu, svo sem handlagningu persónuskilríkja og rafrænt eftirlit, kemur frá nafngreindri stofnun. Þetta er vel. Hins vegar stendur framsetning greinarinnar svo til alfarið á forsendum gagnrýnendanna: fyrirsögnin sjálf er afstaða Framsóknarformannsins og lokaorðin endurtaka opnunaratriðið nánast orðrétt, sem gefur lesandanum takmarkaðan grundvöll til að mynda sjálfstætt mat á frumvarpinu. Ef blaðamaðurinn hefði leitað til dómsmálaráðherra eða meirihlutafulltrúa um svör, hefði greinin verið mun sterkari sem fréttaverk.