Milliliðurinn hagnast vel: „Þarna er sveitarfélag að úthluta einkaaðilum alveg gríðarlegum verðmætum“

Greinin er vel unnin fréttaskýring sem rekur viðskiptasögu tiltekinnar lóðar í nokkrum skrefum og styður sig við nafngreinda aðila, opinberar upplýsingar um eignarhald og fjárhæðir úr kaupsamningum. Sérstaklega er vert að nefna að framkvæmdastjóri Klasa, Ingvi Jónasson, var leitað til og hafnaði viðtali; þetta er skráð á gagnsæjan hátt og sýnir að blaðamaður reyndi raunverulega að fá andstæð sjónarmið. Heimildanotkun er skýr: Pétur Ármannsson arkitekt er nafngreindur gagnrýnandi, eignarhaldstengsl eru rakin, og vísað er til eldri fjölmiðlaumfjöllunar og opinberra gagna. Á móti kemur að greinin treystir að verulegu leyti á einn nafngreindan sérfræðing, Pétur Ármannsson, sem ramma fyrir túlkunina. Engum öðrum fagaðila eða fræðimanni er gefið tækifæri til að leggja mat á hvort þetta fyrirkomulag sé í raun óeðlilegt eða sambærilegt við það sem gerist annars staðar á fasteignamarkaði. Áætlaður þróunarkostnaður er byggður á „fræðilegum skrifum" án þess að nákvæm heimild sé tilgreind, sem gerir lesandanum erfitt að sannreyna forsendurnar sem nettóhagnaðartölurnar hvíla á. Þetta er veikleiki því þessar tölur eru meginatriði í frásögninni. Einnig er prentfella í greininni þar sem árstalið 2023 birtist sem „20023" í tilvísun til Morgunblaðsins, sem bendir til þess að ritstjórnaryfirlestur hafi verið ábótavant. Samt sem áður er kjarninn í fréttinni vel rökstuddur: viðskiptakeðjan frá sveitarfélagi til olíufélags til Klasa til lokakaupanda er rakin á gagnsæjan hátt og fjárhæðir eru tilgreindar.