Króna eða evra? Um­ræða sem á skilið meira en slag­orð

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er nafngreindur alþingismaður; hún ber að meta á forsendum röksemdafærslu og heiðarleika, ekki heimildajafnvægis. Styrkur greinarinnar liggur í vel uppbyggðri röksemdakeðju: höfundur leggur fram kosti evrunnar, viðurkennir þá sérstaklega, en dregur svo athyglina að þeim kostnaði sem fylgir, einkum missi sjálfstæðrar peningastefnu. Tilvísun í ummæli Ásgeirs Jónssonar seðlabankastjóra á tiltekinni ráðstefnu styrkir rökstuðninginn og gefur lesandanum staðfestanlegan viðmiðunarpunkt. Hins vegar er greinin á stundum of almenn. Skýrslan sem vísað er í er aldrei nafngreind nánar; lesandinn fær ekki að vita hver samdi hana, hvenær hún kom út eða hvar hún er aðgengileg. Fullyrðing um að „stjórnarliðar" hafi talað um „hundruð milljarða" í hagnað heimilanna er ónákvæm: enginn er nafngreindur og engin dagsetning eða vettvangur tilgreindur, sem dregur úr sannreynanleikagildi gagnrýninnar. Þetta er veikleiki í röksemdafærslu sem byggir á gagnrýni á aðra. Dæmið um Norðurlöndin er skemmtilegt en einnig yfirborðskennt; ekki er greint á milli reynslu Finnlands innan evrunnar og Svíþjóðar utan hennar, þótt slíkur samanburður hefði styrkt röksemdina verulega. Í heild er þetta vel skrifuð og heiðarleg skoðanagrein sem forðast verstu gildrur yfireinföldunar, en hefði orðið sterkari ef höfundur hefði tilgreint heimildir nánar og sýnt meiri nákvæmni þar sem hún gagnrýnir aðra fyrir einföldun.