Slag­orð í stað gagna: Grein Snorra Más­sonar um ESB-aðild

Greinin er birt sem skoðun og á að meta á þeim forsendum. Sem rökrætt málflutningsrit stendur hún á nokkuð traustum grunni: höfundur nefnir tilteknar heimildir (Alþjóðabankann, Nordregio, OECD, EUR-Lex) og setur fram tölulegar fullyrðingar um atvinnuleysi í Eystrasaltsríkjunum og Króatíu sem lesandinn getur í grundvallaratriðum kannað. Heimildalistinn í lok greinarinnar er sæmilegur að umfangi. Á móti vegur að hugvitsemd greinarinnar er misjöfn. Höfundur ásælir Snorra um heimildaskort en beitir sjálfur nokkrum fullyrðingum sem eru umdeilanlegar frekar en sannar: fullyrðingin „hvert einasta samanburðarland" sem gekk í ESB hafi séð atvinnuleysi lækka er of víðtæk, enda fóru Eystrasaltsríkin um leið í gegnum fjármálakreppu 2008 með miklum atvinnuleysisaukningum; orsakatengsl milli ESB-aðildar og lækkunar atvinnuleysis eru flóknari en greinin gefur til kynna. Sömuleiðis einfaldar höfundur sektir ESB á Pólland og Ungverjaland; þó réttarríkisbrot hafi verið aðalástæðan, þá hafa landamæraátök og kvótadeila um flóttamenn sannarlega verið hluti af pólitísku átakalandslagi þessara ríkja og ESB, og fullyrðingin um að þetta sé „allt annað mál" er yfireinföldun. Þegar höfundur krefst gagna af andstæðingi en beitir sjálfur einföldun, veikist trúverðugleiki röksemdarinnar. Aðalveiking greinarinnar sem skoðanaskrifar er sú að hún gefur sig út fyrir að vera gagnrýnin, gagnadrifin greining, en er í raun afgerandi ESB-stuðningsrit sem kemur ekki inn á neina galla ESB-aðildar. Ekkert er fjallað um möguleg vandamál eins og sjávarútvegsstefnu ESB, landbúnaðarstefnu eða fullveldisatriði sem jafnvel ESB-sinnar viðurkenna. Þetta gerir greinina einhliða sem rökrætt rit, þótt hún sé töluvert betur heimildavísað en sú grein sem hún gagnrýnir.