Hvaða gervigreind og skýjaþjónustur mega opinberir aðilar nota?
Skoðanagrein á Vísi þar sem sérfræðingur hjá íslensku hugbúnaðarfyrirtæki skýrir fyrirhugaða reglugerð Evrópusambandsins um skýjaþjónustu og gervigreind (CADA) og áhrif hennar á innkaup opinberra aðila hér á landi. Framsetningin er skýr og gagnleg, en tilvísanir í reglugerðartextann sjálfan vantar og hagsmunir höfundar eru aðeins gefnir til kynna í starfsheiti.
Greinin er birt sem skoðanagrein, og á þeim forsendum er hún metin. Efnislega er hún óvenju skýr: fjögurra stiga flokkunin er sett fram á mannamáli, tenging við Cloud Act er rétt sett í samhengi og höfundur nefnir sjálfur að tillagan fari enn í þinglega meðferð. Það er heiðarlegt og dregur úr þeirri hættu að lesandi taki óafgreidda tillögu sem gildandi rétt.
En stærsti veikleikinn er hagsmunaskráningin. Höfundur er sérfræðingur hjá íslensku fyrirtæki á sama markaði og reglugerðin myndi hlynna að; það kemur fram í starfsheiti en er hvergi viðurkennt sem hagsmunatengsl. Lesandi ætti að fá það sagt beint.
Röksemdafærslan er líka einhliða á tveimur stöðum. Sú fullyrðing að GDPR og AI Act séu ekki síður samkeppnistæki en persónuverndartæki er túlkun sem sett er fram sem staðreynd, og dæmin um franska og þýska aðila sem fluttu þjónustu heim eru ónefnd. Þá er engum gagnrökum ansað: kostnaði, afkastagetu evrópskra veitenda eða þeim vel þekktu mótmælum að slíkar reglur séu verndarstefna.
