Konur að fæða börn á bakinu ... fyrir karl­menn

Greinin er í eðli sínu létt lífsstílsgrein sem endursegir BBC-efni, en nokkur atriði veikja hana verulega sem fréttamennsku. Í fyrsta lagi er uppsprettukeðjan mjög þunn: ein BBC-grein er sögð vera grundvöllur alls og sú grein byggist sjálf einkum á einu viðtali við Janet Balaskas, sem höfundurinn bendir réttilega á að sé málsvari ákveðins sjónarhorns. Þrátt fyrir þá viðurkenningu er ekkert gert til að jafna myndina, til dæmis með innlendri ljósmóður, fæðingarlækni eða fræðimanni sem gæti sett fullyrðingarnar í samhengi. Staðhæfingin um að hnébeygjustaðan auki þvermál grindarinnar um 2,5 sentímetra er sett fram án tilvísunar í rannsókn eða tímarit, aðeins „í grein BBC segir". Þetta er dæmi um launaða heimildakeðju þar sem lesandinn getur ekki sannreynt töluna sjálfur án þess að finna upprunalegu BBC-greinina og rekja heimildina þaðan. Í öðru lagi er sagan um Lúðvík XIV sett fram bæði sem sögulega staðfesta og sem sögusögn í sömu grein, fyrst sem fullyrðing en síðan með orðalaginu „er sagður hafa". Þetta skapar óskýrleika um hvað er sannreynt og hvað er frásögn. Fyrirsögnin er ákveðin og áróðurskennari en efnið gefur tilefni til; hún fullyrðir „fyrir karlmenn" sem staðreynd, en greinin sjálf sýnir að skýringarnar eru umdeildar og margslungnar. Engin innlend heimild styður textann. Sem lífsstílsgrein er hún skemmtileg í þema en stenst illa sem fréttamennska vegna mjög þunnrar heimildanotkunar og ójafnvægis.