Hótaði Rutte hefndarað­gerðum í reiði­lestri í Hvíta húsinu

Meginveikleiki greinarinnar er að hún er nánast alfarið byggð á fréttagrein Politico, sem vitnar sjálft til ónafngreindra heimildarmanna. Vísir bætir litlu sjálfstæðu efni ofan á þá umfjöllun. Þetta er dæmi um svokallaða „endurflutningsfréttamennsku" þar sem frumheimildin er önnur fjölmiðlafrétt, ekki eigin rannsókn. Engu að síður sýnir greinin ákveðinn jafnvægisnótt: hún nefnir bæði lýsingar heimildarmanna Politico á stormasamlegum fundi og andmæli talsmanna Hvíta hússins og NATO, sem lýsa fundinum sem „opinskáum" og „uppbyggilegum". Þetta er mikilvægt og hækkar gæði umfjöllunarinnar. Orðalag greinarinnar ber þó ákveðinn blæ. Setningar eins og „jós úr skálum reiði sinnar" og „fúkyrðaflaumi forsetans" eru lýsandi og litríkar, en þær gera dramatíska frásögn heimildarmanna Politico að meginramma greinarinnar, en varnarviðbrögð Hvíta hússins og NATO eru talin upp í styttri kafla eftir á. Lýsingin á Rutte sem manneskju sem „friðþægi" Trump og „ýti undir hégóma hans" er sett fram sem staðhæfing blaðamanns, ekki heimild, og hefði þurft betri stuðning. Bakgrunnurinn um lokun Hormússundar og loftárásir á Íran er settur fram án tilvísana í sérstakar heimildir, en þar sem um viðurkennda þróun máls er að ræða er það viðunandi. Heilt á litið er þetta þokkaleg samantekt á frétt annars miðils, en hún skortir sjálfstæða fréttaöflun.