Sagði Støre og Tusk frá flýttu ESB-ferli

Greinin byggir á tveimur aðskildum samskiptaskrám, annars vegar forsætisráðherra og hins vegar utanríkisráðherra, sem lagðar voru fyrir utanríkismálanefnd Alþingis. Þetta eru sterkar, sannreynanlegar heimildir og blaðamaðurinn ber þær saman af nákvæmni, bendir á mismun í orðalagi milli funda og dregur fram tímalínu sem sýnir hvenær mismunandi aðilar fengu upplýsingar. Sérstaklega vel gert er hvernig greinin beinir sjónum að stöðluðu orðalagi skrárinnar og breytingunni sem verður á því eftir janúar, þar sem bætt er við tilvísun í þingsályktunartillögu; þetta er nákvæm skjalagreining sem gefur lesandanum tæki til að meta efnið sjálfur. Greinin nefnir einnig að utanríkisráðherra hafði þegar sagt opinberlega 6. janúar að tillagan kæmi fram á vorþingi, sem veitir mikilvægt samhengi og kemur í veg fyrir einsleitni í túlkun. Það má þó benda á að engin viðbrögð koma frá forsætisráðuneytinu eða ríkisstjórninni sjálfri við þeirri mynd sem skráin dregur upp. Greinin nefnir að forsætisráðherra hafi borið við trúnaðarskyldu, sem er gott, en beint svar við meginspurningunni, hvers vegna erlendum leiðtogum var sagt fyrr frá en innlendum aðilum, vantar. Þetta er veruleg spurning sem ríkisstjórnin hefði átt að fá tækifæri til að svara með beinum hætti. Að öðru leyti er þetta vel unnin frétt sem nýtir opinber gögn á markvissan hátt.