Ljós í óreiðu samtímans
ruv.is 845 gr. 6.2
heimildin.is 105 gr. 6.2
visir.is 1955 gr. 5.9
vb.is 459 gr. 5.8
mbl.is 646 gr. 5.6
dv.is 612 gr. 5.2
mannlif.is 123 gr. 4.6
nutiminn.is 108 gr. 4.4
ruv.is 845 gr. 6.2
heimildin.is 105 gr. 6.2
visir.is 1955 gr. 5.9
vb.is 459 gr. 5.8
mbl.is 646 gr. 5.6
dv.is 612 gr. 5.2
mannlif.is 123 gr. 4.6
nutiminn.is 108 gr. 4.4
nutiminn.is 2026-06-13 08:00

Gunnar sér mótsögn í málflutningi Þorgerðar um varnarsamstarfið

Greinin byggir á grein Gunnars Pálssonar, fyrrverandi sendiherra, í Morgunblaðinu þar sem hann gagnrýnir svör utanríkisráðherra um samráð við Bandaríkin vegna hugsanlegrar ESB-aðildar. Fréttaflutningurinn er í raun endursögn á skoðanagrein eins einstaklings án þess að öðrum sjónarmiðum sé gefinn vettvangur.

Einkunn Vitans: 5/10
Mat Vitans
Greinin er endursögn á skoðanagrein eins fyrrverandi sendiherra án mótvægis. Utanríkisráðherra fær ekki að svara gagnrýninni og engin önnur sjónarmið eru kynnt.
Gagnrýni Vitans
Kjarninn í þessari frétt er endursögn á grein Gunnars Pálssonar í Morgunblaðinu, sem gerir þetta að afleiddri umfjöllun frekar en frumfréttamennsku. Það er ekki endilega galli í sjálfu sér, en ritstjórnarlegt vandamál felst í að greinin er birt sem ritstjórnarefni en les eins og málsvörn fyrir sjónarmið Gunnars. Ummæli Þorgerðar Katrínar eru einungis tilgreind í þriðju persónu úr þingumræðum; henni eða ráðuneytinu er hvorki boðið að svara gagnrýni Gunnars né er sjónarmiðum sem styðja afstöðu ráðherrans gefinn neinn rými. Fyrirsögnin sjálf, „Gunnar sér mótsögn í málflutningi Þorgerðar um varnarsamstarfið," staðfestir nánast mat Gunnars frekar en að setja það fram sem eina af mögulegum túlkunum. Heimildanotkun er einsleit: einn sérfræðingur með skilgreinda afstöðu móti stefnu ráðherra, enginn stjórnmálafræðingur eða öryggissérfræðingur til mótvægis, og ekkert tilgreint hvar í þingumræðunum ummæli Þorgerðar komu fram svo lesandi geti sannreynt þau sjálfur. Jákvætt er að vísað er í þekkta heimild, varnarsamninginn frá 1951, og þingumræður eru opinber gögn. Greinin hefði hins vegar orðið trúverðugri ef tekið hefði verið saman viðhorf annarra fræðimanna eða ef utanríkisráðuneytinu hefði verið gefinn kostur á að bregðast við.
← Til baka á forsíðu