Segir sókn í verðmæta­sköpun sjaldan verið mikilvægari

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en les í raun sem endursögn á glærukynningu eins heimildamanns, Konráðs S. Guðjónssonar, án nokkurs mótvægis. Konráð er nafngreindur og upplýst er um samhengi erindanna, þ.e. hringferð með Samtökum fyrirtækja í sjávarútvegi, sem er hagsmunasamtök greinarinnar. Þetta er mikilvægt samhengi sem ritstjórnin nefnir, en gerir lítið úr: lesandinn fær ekki vitneskju um hvort Konráð starfi á vegum samtakanna eða sé óháður sérfræðingur. Gögn eru studd tilvísunum í Eurostat og glærur Konráðs, sem eykur sannreynanleika að nokkru, en margar tölulegar fullyrðingar, svo sem 160 milljarða króna aukinn kostnaður vegna öldrunar, koma eingöngu frá glærunum sjálfum án frekari tilvísunar í upprunagögn. Það sem veikir greinina mest er alger skortur á gagnrýnisröddum. Engin önnur sjónarmið koma fram: ekki frá hagfræðingum sem kunna að líta öðruvísi á stöðu útflutnings, ekki frá fulltrúum stjórnvalda sem bera ábyrgð á ríkisútgjöldum eða skattastefnu, og ekki frá þeim sem tala máli ESB-aðildar í sjávarútvegi. Sérstaklega áberandi er að umfjöllun um sjávarútveg og ESB er algjörlega einhliða: sagt er að „nær algjör samstaða" ríki um að sjávarútvegur sé betur settur utan ESB, en þessi fullyrðing stendur án nokkurra gagna eða tilvísunar í kannanir. Framsetningin er ekki hlutlaus: hún styrkir ákveðna hagsmunasýn, einkum sjávarútvegsfyrirtækja, og birtir hana sem ritstjórnarefni frekar en sem greiningu eða skoðanaskrift. Heildaráhrif eru þau að lesandinn fær vel uppsetta samantekt á einum sjónarhorni, en missir af víðara samhengi og gagnrýnu mati.