Trassað framkvæmdir í aldarfjórðung

Stærsti veikleikinn er að greinin er nánast eingöngu vettvangur fyrir einn aðila, Ragnar Árnason, sem talar fyrir hönd hagsmunaaðila (SFA). Engin viðbrögð eru sótt hjá sveitarstjórnarmönnum, Vegagerðinni, ráðuneytinu eða þeim sem stóðu að Samgöngusáttmálanum, þrátt fyrir að kjarni málsins sé gagnrýni á pólitískar ákvarðanir. Ragnar segir sjálfur að hann sé kominn út fyrir sitt sérsvið þegar kemur að stjórnmálalegu samhenginu, en fær engu að síður rúmt svigrúm til að leggja dóm á pólitískar ákvarðanir án þess að andmælaréttur sé virtur. Tölulegar fullyrðingar um fjárfestingarhlutföll og umferðartafir eru settar fram án þess að lesandinn geti sannreynt þær sjálfur; skýrslan er nefnd en ekki tengd eða birt. Framsetningin er einhliða og heldur því fram sem sjálfsögðum sannleika að einkabílinn hafi verið vanrækttur, án þess að gefa rödd þeim sem tala fyrir almenningssamgöngum eða öðrum forgangsröðunum. Þetta er í raun kynningarefni á sjónvarpsþætti frekar en fullgild fréttaumfjöllun.