Þétting byggðar og grænu svæðin í Kópa­vogi

Sem skoðanagrein frambjóðanda í sveitarstjórnarkosningum ber að meta textann á forsendum rökstuðnings og heiðarleika, ekki heimildajafnvægis. Höfundur setur fram fjölmargar staðhæfingar sem hann setur fram sem staðreyndir: lóðaverð á þéttingarreitum leiði til hárra húsnæðisverðs, börn komist ekki í leikskóla, bókasöfn í skólum víki fyrir kennslustofum og biðlistar séu á íþróttastarfi. Ekkert af þessu er stutt tölum, dæmum eða tilvísunum í skýrslur, fundargerðir eða kannanir. Þetta veikir röksemdafærsluna verulega; lesandinn verður að treysta eingöngu á orð höfundar. Greinin er einnig einsleit í uppbyggingu: hún telur upp vandamál hvert á fætur öðru án þess að forgangsraða eða útskýra orsakatengsl á sannfærandi hátt. Tengingin milli hærri iðgjalda í íþróttum og „stéttaskiptingar" er til dæmis sett fram án nokkurs rökstuðnings. Jákvætt er þó að höfundur gerir grein fyrir hagsmunatengslum sínum í lok greinarinnar, sem er nauðsynlegt gagnsæi. Sem pólitískt álit er greinin ásættanleg en sem röksemdafærsla er hún grunn og vantar kjöt á beinin.