Eru börnin okkar örugg á götum bæjarins?
Skoðanagrein frambjóðanda Viðreisnar í Hafnarfirði sem færir rök fyrir því að hámarkshraði í húsagötum bæjarins eigi að vera aðlagaður að aðstæðum hverrar götu, ekki sá sami alls staðar. Höfundur notar áþreifanleg dæmi um tvær ólíkar götur til að styðja mál sitt en vísar ekki í rannsóknir eða opinber gögn.
Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er gagnsæjur um stöðu sína: hann er verkfræðingur og frambjóðandi Viðreisnar í Hafnarfirði. Það er jákvætt og gefur lesandanum færi á að meta textann í samhengi kosningabaráttu. Rökstuðningurinn byggist á persónulegri reynslu og samanburði tveggja gatna, Álfaskeiðs og Nönnustígs, sem er áþreifanlegt og auðskilið. Veikleikinn felst í því að höfundur fullyrðir að „mörgum íbúum hverfisins finnst þessi hraði vera of mikill" án þess að vísa í könnun, undirskriftasöfnun eða aðra heimild; þetta stendur sem óstudd alhæfing. Þá minnist hann á „þekkt hönnunarviðmið" án þess að nefna hvaða viðmið hann á við eða hvaðan þau koma. Fyrir skoðanagrein er þetta eðlilegur tónn, en rökin hefðu orðið sannfærandi ef höfundur hefði vísað í slysatölur, umferðarrannsóknir eða erlend fordæmi um aðlagaðan hraða í íbúðahverfum. Sem pólitískt innlegg er greinin skýr og heiðarleg um tilgang sinn; sem rökstuðningur er hún frekar grunn.
