Bréf ríkis­endur­skoðanda á borði for­sætis­nefndar

Stærsti gallinn á þessari frétt er hversu einhliða hún er, þótt blaðamaður reyni að draga úr því með því að geta þess að ekki hafi tekist að ná í Þórunni forseta. Greinin er í raun endursögn á bréfi Guðmundar Björgvins, sem Vísir segist hafa undir höndum; það er skýr og sannreynanleg heimild. Hildur Sverrisdóttir úr forsætisnefnd staðfestir að málið sé á borði nefndarinnar en vill ekki tjá sig frekar. Þetta þýðir að sjónarmið forsætisnefndar, forseta Alþingis og hugsanlegra þolenda standa alfarið án mótvægis. Blaðamaður sýnir ekki fram á ítrekaðar tilraunir til að ná í Þórunni eða skrifstofustjóra, og enginn annar nefndarmaður en Hildur er ræddur við. Þegar ávirðingar eru jafn alvarlegar og þessar, bæði frá ríkisendurskoðanda á hendur forsætisnefnd og á bak við línurnar frá forsætisnefnd á hendur honum, þarf blaðamaður að sýna meiri ákefð í að afla andsvara. Framsetningin hallar greinilega að sjónarhorni ríkisendurskoðanda. Fyrirsagnir millikafla eins og „Trúnaðurinn virkar sem þrúgandi yfirhylming" og „Orðsporsáhætta fyrir Alþingi og stjórnsýsluna alla" eru bein tilvitnun í orð Guðmundar Björgvins en eru sett fram sem hlutlausar fyrirsagnir, sem gefur þeim aukið ritstjórnarlegt vægi. Setningin „Þórunn Sveinbjarnardóttir forseti Alþingis á nú undir högg að sækja eftir að Guðmundur Björgvin sneri vörn í sókn" er mat blaðamanns sem ekki er stutt neinum viðmælanda; hún gengur lengra en fréttaflutningur á að gera. Jákvætt er að greinin veitir samhengi með tilvísun í eldri fréttir, meðal annars lögsókn sviðsstjóra, og útskýrir hvað EKKO stendur fyrir. Engu að síður situr lesandinn eftir með nánast eingöngu sjónarmið eins aðila í flóknu og viðkvæmu máli.