Mörg dæmi um að tekið sé sér­stakt til­lit til umsóknarríkja

Greinin er stutt fréttaskýrsla frá blaðamannafundi og uppfyllir grunnkröfur þeirrar blaðamennsku: tveir nafngreindir opinberir aðilar eru heimildir, bein tilvitnun er notuð ítrekað og samhengið er skýrt. Styrkur greinarinnar felst í því að tilvitnunin í Kadis er nákvæm og sýnir vel hvernig hann svaraði spurningum um sérsamning fyrir sjávarútvegsmál, þar sem hann undirstrikaði bæði að viðræður væru ekki hafnar og að fordæmi væru til um sérstakt tillit. Hins vegar er ýmislegt sem blaðamaðurinn hefði getað gert betur. Í fyrsta lagi vantar algjörlega rödd gagnrýnenda eða þeirra sem eru andvígir ESB-aðild; engin viðbrögð frá stjórnarandstöðu eða hagsmunaaðilum í sjávarútvegi eru sótt. Í öðru lagi er fyrirsögnin „Mörg dæmi um að tekið sé sérstakt tillit til umsóknarríkja" sett fram sem staðhæfing fremur en tilvitnun, sem gefur bjartsýnni túlkun meira vægi en Kadis orð gefa raunverulega tilefni til; hann sagði sjálfur „fjölmörg dæmi" en neitaði um leið að spá um niðurstöðu. Þriðja atriðið er að engin dæmi úr fyrri aðildarviðræðum eru nefnd til að rökstyðja fullyrðinguna, sem hefði verið auðvelt og gagnlegt samhengi fyrir lesendur. Greinin er þó ekki villandi, aðeins grunn.