Trúir ekki öðru en að nýir herrar fjarlægi „níðstöngina“
Frétt frá þingfundi þar sem Bergþór Ólason flytur árlega ræðu sína gegn listaverkinu Svörtu keilunni. Greinin byggist nánast alfarið á tilvitnunum í Bergþór sjálfan og gefur engum öðrum aðilum tækifæri til að svara eða setja málið í samhengi.
Greinin er í eðli sínu stutt þingfrétt um endurtekið atriði í störfum þingsins, en hún sýnir nokkra veikleika í meðhöndlun. Aðalvandinn er sá að eingöngu er haft eftir Bergþóri Ólasyni; hvorki er leitað eftir viðbrögðum forseta Alþingis, borgarstjórnar Reykjavíkur né nýs meirihluta, listamannsins eða annarra sem hafa afstöðu til Svörtu keilunnar. Þegar þingmaður beinir pólitískum kröfum að nafngreindum flokkum í nýjum meirihluta væri eðlilegt að kanna hvort þeir hyggist verða við ósk hans. Tilvísun í afstöðu forsætisnefndar á tíma Ástu Ragnheiðar og blaðagrein Sturlu Böðvarssonar frá 2018 kemur aðeins í tilvitnun Bergþórs sjálfs; blaðamaðurinn sannreynir hvorugt sjálfstætt. Bakgrunnur listaverksins er réttilega kynntur, en framsetningin felst að mestu í því að láta Bergþór ramma inn umræðuna á eigin forsendum: orðið „níðstöng" birtist jafnvel í fyrirsögn án gæsalappa utan um heitið á staðsetningunni, og fyrirsögnin tekur beint undir sjónarhorn þingmannsins. Þetta er ekki alvarlegur fréttabrestur, en skýr einshliða framsetning sem hefði orðið betri ef blaðamaðurinn hefði lagt í lágmarksvinnu við að afla andsvara.
