Fjármálaráðherra sáttur við olíufélögin

Stærsti veikleikinn er hversu einhliða frásögnin er. Fyrirsögnin segir ráðherra „sáttan" við olíufélögin og greinin byggir alfarið á orðum hans; enginn fulltrúi neytenda, hagfræðingur eða Samkeppniseftirlitið sjálft fær að tjá sig. Þegar ráðherra segir „þetta virðist hafa tekist alveg frábærlega" er engin tilraun gerð til að sannreyna þá fullyrðingu með gögnum, til dæmis samanburði á verði fyrir og eftir breytinguna. Setningin „Samkeppniseftirlitið hefur ekki tekið ákvörðun um sektir" er sett fram án þess að greint sé frá hvort eftirlitið hafi verið beðið um viðbrögð eða hafi skoðað málið yfirleitt. Þetta gerir lesandanum erfitt að meta hvort fullyrðingar ráðherra standist. Framsetning greinarinnar virkar nánast sem upplýsingamiðlun af hálfu ráðuneytisins frekar en sjálfstæð fréttaflutningur. Spurningin um sektir er nefnd en svarið frá ráðherra fær að standa ósveiflað: hann vísar henni á bug sem „fræðilegri" og enginn fær tækifæri til að mótmæla eða setja í samhengi. Góð fréttamennska hefði krafist þess að a.m.k. einn óháður aðili fengi að meta hvort lækkunin hafi raunverulega skilað sér, eða að birt væru verðtölur til stuðnings.