Dómgreindarskortur Sigmundar Davíðs

Greinin er merkt sem fastur skoðanadálkur og ber því að meta hana á forsendum þeirrar greinartegundar. „Týr" setur fram nokkrar afdráttarlausar fullyrðingar sem búast mætti við að væru studdar nánar: til dæmis að Björn Ingi Hrafnsson hafi verið „næstum einvaldur" við val á lista Miðflokksins, og að á eftir honum sé „sviðin jörð gjaldþrota". Þá er vísað til „REI-málsins" sem „stærstu tilraunar til spillingar í Reykjavíkurborg" án nokkurrar nánari útlistunar eða heimildar. Í skoðanadálki er slíkt ekki jafn alvarlegt og í frétt, en lesandinn á erfitt með að meta þessar staðhæfingar sjálfur. Rökfærslan er á köflum skýr: gagnrýnin á framgöngu Sigmundar Davíðs gagnvart Sjálfstæðisflokknum í málþófsmálinu er studd tilvísun í opna fundi og framgöngu Diljár Mistar. Það er hins vegar veikleiki að dulnefnið „Týr" vísar í ónafngreinda aðila og innherjaþekkingu sem lesandinn getur ekki sannreynt; sérstaklega fullyrðingin um að „stór ástæða" afhlaups Hildar Björnsdóttur sé einn nafngreindur aðstoðarmaður. Dálkurinn kennir einnig flokksliði um fánamálið við Snorra Másson, án þess að gera grein fyrir hverju hann sagði nákvæmlega, og dregur þá ályktun að „þorri almennings" hafi skilið málið á ákveðinn hátt. Röksemdafærslan byggist þar á almenningsviðhorfi sem ekki er stutt neinum gögnum. Sem skoðanadálkur gegnir greinin hlutverki sínu: hún hefur skýrt sjónarmið og rökstyður afstöðu sína að hluta. Veikleikinn er ekki skortur á jafnvægi heldur frekar óþarfa viss um staðhæfingar sem byggja á ósýnilegum heimildum.