Brynjar fagnar afnámi jafnlaunavottunar: „Samþykkti hana með æluna í hálsinum“

Greinin er birt sem ritstjórnarefni en virkar frekar sem eins konar megafónn fyrir sjónarmið eins pólitískra fulltrúa. Brynjar Níelsson er eini raddinn sem fréttaritarinn vitnar til beint, og sjónarmið hans ná yfir stærstan hluta efnisins, þar á meðal litsaukin ummæli eins og „dygðaskraut Viðreisnar". Á móti fær enginn talsmaður jafnlaunavottunarinnar, hvort sem það er Jafnréttisstofa, verkalýðshreyfingin, eða Viðreisn sem setti kerfið á laggirnar, neitt rými til andsvara. Eina tilraunin til jafnvægis er ein setning um að kerfið hafi sætt gagnrýni frá upphafi, en hún er ósöguð og óheimilduð. Sparnaðartalan, 1,5 milljarðar króna, er rakin til greinargerðar frumvarpsins, sem er staðfestanleg heimild. Það er jákvætt. Hins vegar vantar öll samhengi: hvort óháðir aðilar hafi metið þennan sparnað, hvort kostnaðurinn hafi borið árangur í formi minni kynbundins launamunar, eða hvort aðrar áhyggjur fylgi afnáminu. Framsetning fyrirsagnarinnar ýtir undir tiltekna túlkun, þar sem boðskapur Brynjars er hafður að leiðarljósi án nokkurs gagnrýnilegs ramma. Tengsl við fánareglur Reykjavíkurborgar í lok greinarinnar virðast einungis sett inn til að endurspegla menningarpólitískt sjónarhorn Brynjars, án þess að fréttaritinn leggi mat á hvort sambandið sé efnislega marktækt. Í heild vantar fréttina þann grundvallarjafnvægi sem ætla má af ritstjórnarefni.