Skil­yrðin til þess fallin að „drepa sam­fé­lagið“

Alvarlegasti gallinn er algjört jafnvægisleysi. Greinin fjallar um ágreining milli Grindvíkinga og stjórnvalda, en ekkert bendir til þess að blaðamennirnir hafi leitað til ráðuneytis, sveitarfélags eða Þórkötlu sjálfrar til að fá viðbrögð eða skýringar á hinum uppfærðu skilyrðum. Lesandinn fær eingöngu rödd mótmælenda, auk þess sem nefnt er að tveir þingmenn hafi verið mættir, Karl Gauti úr Miðflokknum og Páll Valur, fyrrverandi þingmaður Bjartrar framtíðar, en enginn þeirra er beintilvitnuð. Þetta er einsýnt: þegar kjarni fréttarinnar er ákvörðun yfirvalda er ómissandi að leita svara hjá þeim sem tóku ákvörðunina. Framsetningin styður mótmælendur alfarið. Fyrirsögnin notar tilvitnun sem kallar skilyrðin til þess fallin að „drepa samfélagið" og setur þannig róttækustu túlkunina í forgrunn. Staðreyndaleg lýsing á innihaldi hollvinasamningsins sjálfs er afar þunn; lesandinn fær aðeins að vita um tólf nætur á mánuði án samhengis um hvers vegna skilyrðin voru sett, hvort þau tengjast öryggismati eða öðrum forsendum. Einnig nefnir greinin „gistiviðauka" sem hugtak án skýringar. Jákvætt er að nafngreindur heimildamaður, Kristín María Birgisdóttir, er tilvitnuð beint, og fréttamyndir styðja sögu af staðsetningu viðburðarins. Þetta er þó of stutt og of einhliða til að þjóna hlutverki fréttaumfjöllunar sem skyldi.