Segir framburð brotaþola óstöðugan
Hefðbundin réttarhaldafrétt frá mbl.is þar sem málflutningur verjenda tveggja sakborninga í Reykholtsmálinu er rakinn. Allar fullyrðingar eru eignaðar nafngreindum verjendum og vettvangurinn er skýr, en fréttin veitir lesandanum hvorki yfirlit yfir ákæruna sjálfa né nokkurn mótvægisþunga frá ákæruvaldinu.
Eignun er í lagi. Sveinn Guðmundsson og Þorgils Þorgilsson eru nafngreindir, dómstóllinn tilgreindur og hver einasta fullyrðing um óstöðugan framburð, um vanrækta rannsókn lögreglu og um klukkustundirnar fjórtán í París er sett fram sem það sem verjandi heldur fram, ekki sem staðreynd blaðamanns. Fyrirsögnin notar líka „Segir“, sem er rétt merking um að hér tali málsaðili en ekki miðillinn.
Það sem vantar er samhengið. Lesandi sem þekkir ekki Reykholtsmálið fær hvergi að vita hvað mennirnir eru ákærðir fyrir, hvaða refsingu ákæruvaldið krefst eða hvernig saksóknari svaraði þeirri gagnrýni sem hér er borin á rannsókn lögreglu. Þótt fréttin lýsi einum degi í réttarhaldi, og verjendur hafi eðli málsins samkvæmt orðið þann daginn, hefði ein málsgrein um ákæruliðina og kröfur ákæruvaldsins kostað lítið og breytt miklu. Eins er engin viðbrögð að finna frá lögreglu eða saksóknara við þeirri fullyrðingu að rannsókn hafi verið hætt þegar símaupptökur fundust; það er alvarleg ásökun sem hér rennur ómótmælt í gegn.
Þyngst vegur að ritstjórnin velur að draga fram í fyrirsögn atlögu að trúverðugleika brotaþola, án þess að lesandinn fái nokkurn ramma til að meta hana. Brotaþoli er réttilega ekki nafngreindur, en sakborningar eru nafngreindir í heild. Fréttin er nákvæm og læsileg innan sinna marka, en lesandi sem les hana eina fær einhliða mynd af máli sem enn er órætt.
