Tilurð og bakgrunnur kvótakerfisins

Greinin er merkt sem ritstjórnarefni en er í raun efnislaus kynning á grein annars blaðs, þar sem ritstjórnin birtir langar beinnar tilvitnanir úr grein Hjálmars Jónssonar í Fiskifréttum án þess að leggja nokkurt sjálfstætt mat á efnið. Engin sjálfstæð fréttaöflun liggur að baki og ekkert nýtt samhengi er skapað. Það vekur athygli að ritstjórnin birtir efnið undir merkjum ritstjórnarefnis en tekur sjálf ekki afstöðu; lesandinn veit þar af leiðandi ekki hvort ritstjórnin deilir þeirri framstillingu Hjálmars að kvótakerfið sé „skínandi dæmi um kosti markaðshyggju" eða hvort hún vísar til greinarinnar eingöngu sem fróðleiks. Þetta er veikleiki: ritstjórnarefni á almennt að endurspegla afstöðu blaðsins, en hér er óljóst hvort um stuðning, fjarlæga kynntingu eða hlutlausa efnisvísun er að ræða. Framsetningin er einsleit; sjónarmið gagnrýnenda kvótakerfisins koma hvergi fram nema í lauslegri tilgreiningu á því að kerfið hafi verið „umdeilt". Ef tilgangurinn var að kynna sjómannadagsblað Fiskifrétta fyrir lesendum hefði verið eðlilegt að merkja greinina sem slíkt, ekki sem ritstjórnarefni.