Telur að rafbyssan hafi ekki orsakað að kviknað hafi í manninum

Greinin sker sig úr með því að ná í nokkra sjálfstæða raddir: lögreglustjóra, hæstaréttarlögmann sem gagnrýnir aðgerðir lögreglu, og sérfræðing frá Mennta- og starfsþróunarsetri lögreglu. Þetta gefur lesandanum betri mynd en ella. Tilvitnun í Gunnar Inga Jóhannsson um að lögregla hafi farið út fyrir valdheimildir sínar við eyðingu myndefnis er mikilvæg sem mótvægi við sjónarmið lögreglustjóra. Jafnframt eru tölfræðilegar upplýsingar um notkun rafbyssa studdar greinanlegu tímabili og tölum sem lesandi getur kannað. Það sem veikir greinina er að framsetningin hallar verulega að sjónarmiðum lögreglu. Lögreglustjórinn fær langmesta rýmið og bæði fyrirsögn og innihald byggja á fullyrðingu hennar um að rafbyssan hafi ekki valdið eldinum, án þess að nokkur óháður sérfræðingur á sviði brunarannsókna eða rafvarnarvopna staðfesti eða andmæli þeirri fullyrðingu. Setningin „Drægnin var ekki með þeim hætti" er endurtekin tvisvar, sem bendir til klippistaks frekar en ritstjórnarvals. Einnig vantar algjörlega sjónarhorn hins meiddra manns eða nánustu aðstandenda hans, og ástand hans er lýst í einni setningu. Þrátt fyrir þessa veikleika er um að ræða viðunandi fréttaflutning af fersku atviki þar sem bæði gagnrýni og aðhald koma fram, þótt jafnvægið mætti vera betra.