„Þetta parísarhjól sökkar“

Greinin er birt undir „Lífið" og er í eðli sínu létt menningarfrétt sem safnar saman samfélagsviðbrögðum við pólitískri ákvörðun. Innan þess ramma stendur hún sig ágætlega: fjöldi nafngreindra einstaklinga er vitnað til, allt frá tónlistarmönnum og leikstjórum til borgarráðsfulltrúa, og ákvörðun borgarráðs er sett í samhengi með bókun Samfylkingar og útskýringu Alexandru Briem á pólitískum aðstæðum. Sérstaklega er athyglisvert hversu ítarlega höfundurinn endurspeglar röksemdir Alexandru um tímaskort meirihlutans; það veitir jafnvægi sem oft vantar í fréttir af þessu tagi. Það sem dregur greininni niður er framsetningin. Fullyrðingin um að ákvörðunin „virðist þó vekja undran flestra" er óstudd alhæfing sem sett er fram sem staðreynd; höfundurinn vísar eingöngu í samfélagsumræðu og nokkrar athugasemdir undir einni Facebook-færslu. Engar tölulegar heimildir styðja þá ályktun að „flestir" séu undrandi. Einnig vantar alfarið rödd rekstraraðilans, Taylors Tivoli Iceland ehf.; engum orðum er varið í sjónarhorn fyrirtækisins eða afstöðu þess til áframhaldandi reksturs. Athugasemd Gunnars Smára Egilssonar um „peningaþvætti" er látin standa nánast ómótmælt, þótt höfundur bæti við varúðarorðunum „án þess að hafa nokkuð fyrir sér, að því er virðist". Slík krækja getur verið skaðleg þegar hún fær sviðsljós í frétt án þess að henni sé svarað af hálfu rekstraraðilans. Tónninn er í heild skemmtilegur og aðgengilegur, en þetta er frekar heimildaskrá af netviðbrögðum en greining á borgarstjórnarmáli.