Bakkakotsmenn vilja efla óboðið eftirlit á fósturheimilum

Greinin nær vel utan um kjarnaboðskap Bakkakotsmanna og lögmanns þeirra, en raddflóra hennar er einsleit. Eina heimildin er Bjarki Heiðar Bjarnason, lögmaður mannanna, og öll efnisatriðin koma frá honum. Ráðuneytið, sem tók á móti hópnum á fundinum, fær enga rödd; ekki er greint frá því hvort blaðamaður hafi reynt að ná til fulltrúa þess eða hvort ráðuneytið hafi neitað að tjá sig. Þetta er verulegur annmarki þegar mál varðar endurskoðun opinberra reglna, því lesandinn fær ekkert að vita hvernig stjórnvöld bregðast við tillögunum. Jafnframt er hvorki vísað til núgildandi reglugerðar um fóstur með nafni eða númeri, né útskýrt hvernig eftirlit er háttað í dag samkvæmt gildandi lögum. Lesandinn getur því ekki borið fullyrðingar lögmannsins saman við raunverulegt fyrirkomulag. Framsetningin er hlutlæg í tóni en einsleitnin í heimildum dregur úr fréttaverðmæti greinarinnar. Fyrirsögnin er heiðarleg og endurspeglar efnið vel; engin tilraun er gerð til að blása málið upp. Samt sem áður: einföld tilraun til að fá umsögn frá ráðuneytinu hefði lyft greininni verulega.