Eyjar í ó­vissu á meðan ráð­herra bíður eftir haustinu

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er skýrt auðkenndur sem stjórnarformaður Miðflokksins í Vestmannaeyjum, sem er til fyrirmyndar í gagnsæi. Röksemdafærslan byggist á áþreifanlegu dæmi, einkum umfjölluninni um mótorabilun Herjólfs og þá fullyrðingu að á opinberum fundi hafi verið sagt að nægilegt væri að geta fjarlægt mótor á einum degi, án þess að ræða mánaðalangan biðtíma eftir nýjum. Þetta er áhrifaríkt dæmi sem styrkir meginröksemdina. Á móti kemur að greinin er í eðli sínu pólitísk hagsmunagæsla: hún gagnrýnir bæði ríkisvaldið og bæjarstjórnina, en tillögurnar eru almennar kröfulistar án þess að höfundur glími við kostnaðar- eða forgangsröðunarspurningar. Fullyrðingin um að „aðeins brot af áætluðum ferðum" hafi verið siglt frá áramótum er ekki studd tilvísun í tölulegar heimildir; lesandi getur ekki sannreynt hlutfallið án frekari gagna. Sem skoðanagrein er þetta þó skilmerkilegt og skýrt rökstutt verk þar sem pólitísk sannfæring höfundar er augljós. Ekki er ástæða til að gera kröfu um jafnvægi í greinargerðinni, en rökin hefðu orðið sannfærandi ef höfundur hefði stutt lykilfullyrðingar betur með opinberum tölum.