Dánaraðstoð: Hvar liggja mörk sjálfræðis?
Skoðanagrein formanns Lífsvirðingar um sjálfræði og dánaraðstoð. Höfundur tekur upp helstu áhyggjur andstæðinga og heldur því fram að þær kalli á strangt regluverk fremur en bann. Hagsmunatengsl eru gefin upp, en aðeins í lokalínu, og engin dæmi eða heimildir eru nefnd til stuðnings.
Greinin er birt undir skoðanamerki Vísis, og það sést: hér er talsmaður sem færir rök, ekki fréttamaður sem lýsir.
Rökfærslan er óvenju heiðarleg fyrir talsmannsgrein. Í stað þess að tala niður áhyggjur af verkjum, óráði, tímapressu og þrýstingi frá fjölskyldu setur höfundur þær fram með eigin orðum og svarar þeim. Greinarmunurinn á eðlilegum áhrifum tengsla og óeðlilegri þvingun er vel dreginn, og lokakaflinn með níu ósvöruðum spurningum sýnir að höfundur veit að málið er ekki afgreitt með einni grein.
Þar sem greinin tapar er sannreynanleiki. Orðið „víða“ kemur aftur og aftur um regluverk, tveggja lækna mat og ígrundunartíma, en ekkert land er nefnt. Hollensk, belgísk, kanadísk og bandarísk kerfi eru mjög ólík og reynslan af þeim er umdeild; ein setning með nöfnum og tölum hefði styrkt röksemdina umtalsvert. Á sama hátt er hvergi vikið að gagnrýninni um að skilyrði hafi rýmkað eftir lögfestingu, sem er helsta mótbáran við þá niðurstöðu höfundar að regluverk leysi vandann.
Hagsmunir höfundar eru gefnir upp, en aðeins í síðustu línu. Sú upplýsing á heima ofar í textanum.
