Svarthöfði skrifar: Já-ið er í framsókn
Skoðanagrein undir dulnefni sem færir rök gegn afstöðu Framsóknarflokksins og samtakanna Áfram Ísland til Evrópusambandsaðildar. Höfundur vísar í skoðanakannanir og launatölur en án nákvæmra heimilda. Tónninn er kaldhæðinn og pólitískt skýr.
Greinin er birt sem skoðanagrein og á að meta á þeim forsendum: rökstuðningur og hugmyndafræðileg heiðarleiki skipta mestu máli. Höfundur setur fram skýra afstöðu, en nokkur atriði veikja rökin. Vísað er í skoðanakannanir frá júní og „síðustu könnun" án þess að nefna hvaða könnunarstofnun stóð að baki eða hvenær sú síðari var framkvæmd; lesandinn getur því ekki staðreynt þá fullyrðingu að 60% elstu kjósenda vilji ganga í ESB. Sama á við um launatöluna 8,7 milljónir á mánuði sem Halldóri Benjamín er eignuð: engin heimild er tilgreind, þótt slíkar tölur hafi birst opinberlega í fjölmiðlum. Röksemdin um að eldri kjósendur hafi snúist í átt að ESB vegna stofnunar Áfram Ísland er áhugaverð en er sett fram sem orsakarsamband án nokkurs rökstuðnings; tilviljun og fleiri þættir gætu skýrt breytinguna. Stíllinn er grípandi og kaldhæðinn, sem passar skoðanagrein, en ályktanir um hverjir njóta góðs af afstöðu Halldórs Benjamíns og Ólafs Ragnars byggjast fremur á tortryggni en raunverulegri greiningu á hagsmunum. Sem skoðanagrein er þetta eðlilegt innlegg í umræðuna, en hugmyndafræðileg heiðarleiki styrkist þegar fullyrðingar eru rökstuddar frekar en aðeins settar fram sem augljós sannindi.
