Biðin bitnar á börnunum

Greinin er augljóslega kosningaefni, og þó skoðanagreinar séu ekki metnar á sömu forsendum og fréttir, er rökstuðningurinn hér einkar veikur á staðreyndagrundvelli. Höfundar fullyrða að íþróttahús séu „mygluð" og „heilsuspillandi" án þess að vísa í neina mælingu, úttekt eða heimildir. Tölulegar fullyrðingar, til dæmis um fjölgun barna í Laugardal eða að körfuboltadeild Ármanns sé stærsta deildin í Reykjavík, eru algjörlega án tilvísana. Loforð borgarinnar um fjölnota íþróttahús er nefnt, en hvergi kemur fram hvenær það var gefið, af hverjum eða í hvaða samhengi. Þetta gerir lesendum erfitt um vik að sannreyna kjarnastaðhæfingar textans. Á hinn bóginn er heiðarlegt að höfundar séu skýrt auðkenndir sem frambjóðendur Viðreisnar; lesandinn veit því hvað hann les. Veikleikinn er fremur sá að greinin ber ekki merki þess að höfundar hafi reynt að svara mótrökum eða viðurkenna flóknar fjárhagslegar ástæður fyrir töfum á framkvæmdum. Textinn er í raun einræður og einsleitur í nálgun, sem dregur úr sannfæringarkrafti hans jafnvel sem skoðanagrein.