Blaðakonan Julie Bindel skrifar stóra grein um Ísland í breska stórblaðið The Telegraph

Hér er ekki á ferðinni blaðamennska um Ísland – heldur útdráttur úr blaðamennsku einhvers annars um Ísland, settur fram án nokkurrar sjálfstæðrar sannprófunar eða viðbótarfréttaöflunar. Nútíminn endurpakkar einfaldlega Telegraph-grein Bindel og endurómar fullyrðingar hennar, heimildarmenn hennar og framsetningu hennar eins og um fréttatilkynningu væri að ræða. Ekki er haft samband við einn einasta íslenskan sérfræðing, embættismann eða talsmann hvorum megin umræðunnar sem er. Í greininni er þess getið í framhjáhlaupi að „opinberir aðilar bendi á að þetta sé flókið mál“ – tilraun til jafnvægis sem er svo loðin að hún er nánast merkingarlaus. Hvaða opinberu aðilar? Hvað sögðu þeir í raun og veru? Þetta er ímyndað mótsvar. Heimildakeðjan er alfarið afleidd: sérhverja fullyrðingu má rekja til greinar Bindel. Faðirinn sem missti forræðið, lagaleg vandræði Eldurs Smára Kristinssonar, staðhæfingar um aukinn fjölda barna sem breyta lagalegu kyni sínu – allt er þetta sett fram eins og Bindel greindi frá því, án nokkurrar tilraunar til að kanna dómskjöl, hafa samband við viðeigandi ráðuneyti eða ná í einhvern hinum megin í umræðunni. Framsetningin magnar stöðugt upp kynjagagnrýna sýn án þess að geta þess að Bindel er áberandi og umdeild persóna innan þessarar tilteknu umræðu en ekki hlutlaus áhorfandi. Að kalla hana „femínískan aktívista“ er tæknilega rétt en sleppir því viðeigandi samhengi að hún er einn af fremstu baráttumönnum gegn kynjaímynd í Bretlandi. Lesandi sem þekkir ekki til Telegraph-greinarinnar eða hinnar víðari umræðu myndi sitja eftir með sláandi einhliða mynd sem er sett fram sem frétt.