Hildur vill skynsemi og sátt í borginni

Greinin er birt sem frétt en er í raun óafmarkað kynningarviðtal þar sem Hildur Björnsdóttir fær frjálst svigrúm til að setja fram sína sýn á meirihlutamyndunina. Blaðamaðurinn spyr að vísu nokkurra gagnrýninna spurninga, til dæmis um traust til samstarfsflokka og skort á mælanlegum markmiðum, en tekur aldrei eftir til hvar svörin eru tóm eða snúast framhjá spurningunni. Þegar Hildur svarar spurningunni um mælanleg markmið með því að vísa á vefsíðu sem enn er ekki aðgengileg, þá hvílir blaðamaðurinn á því í stað þess að ýta áfram. Þetta er veikleiki. Einn meginbrestur er algjör skortur á öðrum röddum: enginn fulltrúi minnihlutans, enginn borgarfulltrúi Viðreisnar eða Framsóknar sem staðfesti eða bætti við mynd Hildar, ekkert mat stjórnmálafræðinga eða annarra sérfræðinga. Greinin virkar þar af leiðandi sem eins konar leiðréttingarlaus miðlun á boðskap eins aðila. Spurningin um fyrri útilokun Hildar er áhugaverð en svarið stendur alveg án mótvægis. Framsetningin er almennt hliðhollari verðandi borgarstjóra en hlutlaus fréttamiðill ætti að leyfa sér; orðalag eins og „kraftmikinn hóp" og „ástríðu" er beint úr munni viðmælandans en engin yfirveguð túlkun fylgir. Greinin er ekki misleitandi eða röng, en hún þjónar einni rödd þar sem efnið kallar á fleiri.