„Það þarf að taka í hand­bremsuna strax“

Alvarlegasti gallinn er algjör skortur á jafnvægi. Hildur Björnsdóttir er eina uppsprettan og hún er í stjórnmálalegri stöðu andstöðu gagnvart sitjandi meirihluta. Borgarstjóri, borgarritari eða fulltrúi Samfylkingarinnar fá enga gagnrýni til svars, þrátt fyrir að greinin fjalli um rekstur sem er á ábyrgð þeirra. Þetta breytir fréttinni í einhliða pólitískt áróðurstykke í svipgerð kosningabaráttu. Tilvísunin í ársreikning Reykjavíkurborgar og í fjárhagsáætlun sem samþykkt var í desember veitir ákveðinn staðfestanlegan grunn, sem er jákvætt. Tölurnar um neikvæða afkomu A-hluta (fimm milljarðar) og fyrirhugaðan rekstarafgang (3,4 milljarðar) eru sannreynanlegar í opinberum gögnum. Þrátt fyrir það vantar algjörlega sjálfstæða skoðun á fullyrðingum Hildar, til dæmis um að laun hjá borginni séu „leiðandi" í launaþróun eða að Orkuveitan hafi verið rekin í „áhætturekstur". Engin gögn eru lögð að jöfnu við þessar staðhæfingar. Greinin hefði einnig mátt nefna hvort ástæður neikvæðrar afkomu, svo sem hækkun lífeyrisskuldbindinga, séu utan valdsviðs meirihlutans. Að lokum er fyrirsögnin tilvitnun úr munni andstöðumanns og gefur lesandanum þá mynd að um hlutlaust mat sé að ræða, en í raun er um pólitískt innlegg að ræða.