Segja borgina koma sér undan því að bæta tjón starfsfólks

Veigamesta gallinn er algjör skortur á jafnvægi. Greinin flytur sjónarmið tveggja stéttarfélagsformanna sem eina heimildaröflun, en Reykjavíkurborg fær engan rödd til að svara ásökunum um að hún forðist ábyrgð eða feli sig bak við „þrönga lögfræðilega túlkun". Þetta er ekki viðtal eða skoðanagrein heldur frétt, og í frétt um ágreining tveggja aðila er grundvallaratriði að gefa gagnaðila tækifæri til svara. Borgin er nefnd ítrekað sem sakborningur en aldrei beint spurð. Auk þess er heimildakeðjan frekar veik: blaðamaðurinn endursegir efni greinar sem birt var á öðru miðli (Vísi) án þess að bæta við eigin fréttaflutningi, svo sem að sannreyna tiltekin dæmi um þjófnaði, leita til borgarinnar um reglur hennar, eða bera efnið undir óháðan sérfræðing í vinnurétti. Tilvikin tvö, um þjófnað á persónulegum eignum og rafhlaupahjóli, eru nefnd án þess að sannprófun eða tilvísun í skjöl komi fram. Umfjöllunin virkar því sem óbreytt endurbirting á sjónarmiðum eins aðila, sem er ónógt fyrir fréttaflutning af ágreiningi.