Afvegaleiðing um­ræðu um ESB

Sem skoðanagrein ber að meta þennan texta á forsendum rökstuðnings og heiðarleika, ekki jafnvægis. Höfundur sýnir góða tilvitnunavenjur: hann nefnir skýrslurnar „Gengið til góðs" og „Mýrarljós í Evrópusamstarfi" með dagsetningum, minnisblað til ríkisstjórnar frá 27. ágúst 2013, tilkynningu til stækkunarstjóra ESB og yfirlýsingu Mörtu Kos. Þetta eru heimildir sem lesandi getur staðreynt. Styrkleikar greinarinnar felast í þessum skjalfestum tilvísunum. Á hinn bóginn eru veikleikar sem draga úr sannfæringarkrafti. Í fyrsta lagi vísar höfundur í nafnlausan „prófessor í íslenskri málfræði" í upphafi greinarinnar til að styrkja málflutning sinn, en gefur engin nánari deili á honum; það er veik heimild í skoðanagrein sem annars leggur áherslu á gagnsæi. Í öðru lagi er framsetningu stundum ábótavant: fullyrðingin um að Guðlaugur Þór sé „einfaldlega að fara með ósannindi" er harkaleg og rökstuðningurinn, þótt skjalfestur, sýnir frekar túlkunarágreining um hvort „hlé" jafngildi „slitum" en augljóst ósannindi. Þriðja atriðið snýr að tilvitnun í Uffe Ellemann-Jensen: höfundur segist hafa lesið viðtalið í heild og dregur sína ályktun, en lesandinn fær ekki beina tilvitnun sem styður þá meginályktun að Uffe hafi sagt sambandið sé „ekki lokaður pakki". Greinin hefði styrkt mál sitt með því að viðurkenna að raunverulegur ágreiningur sé um lagalega stöðu umsóknarinnar, í stað þess að setja fram eigin túlkun sem óumdeilanlega staðreynd.