Endur­greiddi eftir að fjöl­miðlar spurðu út í innkaupakortið

Þetta er öflug eftirlitsfréttamennska sem sýnir vel hvernig frumkvæði fjölmiðla getur hrint hlutum af stað. Vísir hefur undir höndum skjallegan grundvöll: færsluyfirlit innkaupakortsins, innra tölvubréf borgarstarfsmanns til borgarstjóra og aðstoðarmanns hennar, og formlegt svar borgarinnar við fyrirspurn. Tölvubréfið er sérstaklega mikilvægt; það er beintilvitnað og sýnir að starfsmaður borgarinnar benti sjálfur á tvígreiðslu vegna kvöldverðar í Nuuk. Tímalínan er vel dregin fram: fyrsta fyrirspurn fréttastofu á mánudegi, endurgreiðslur framkvæmdar í gær og fyrradag, ein eldri endurgreiðsla frá nóvember. Þetta gerir lesandanum kleift að meta hvort endurgreiðslurnar voru frumkvæðisatriði eða viðbrögð við fjölmiðlaþrýstingi. Borgarstjóri fær rúman talstíma til að svara, bæði í beinni tilvitnun og með tilvísun í langt viðtal og Facebook-færslu. Jafnvægið er nægilegt í þeirri merkingu að hennar útskýringar eru birtar ítarlega. Hins vegar er enginn utanaðkomandi sérfræðingur spurður, til dæmis um hvað teljist eðlileg notkun innkaupakorta hjá sveitarfélögum eða hvort 23 athugasemdir séu óvenjulegur fjöldi miðað við sambærileg embætti. Slíkt samhengi hefði styrkt greinina. Fullyrðingin um að Heiða Björg hafi notað kortið „talsvert meira en forverar hennar" er sett fram án tilvísunar í samanburðargögn; lesandinn getur ekki metið hversu mikill munurinn er. Þrátt fyrir þessa ágalla er þetta skýrt dæmi um upprunalega, gagnastudda fréttamennsku sem stendur vel undir hlutverki fjölmiðla sem eftirlitsaðila.