„Reykja­víkur­borg glímir við al­var­legan skulda­vanda“

Stærsti veikleikinn er algjör skortur á jafnvægi. Kjartan Magnússon er eini viðmælandinn og hann er stjórnmálamaður í minnihluta sem gagnrýnir meirihlutann; engin tilraun er gerð til að ná í svör frá borgarstjóra, fjármálastjóra borgarinnar eða fulltrúa meirihlutans. Þetta gerir greinina að einni hliðaðri pólitískri framsetningu sem klæddist fréttaformi. Yfirskriftin notar gæsalappir sem gefa til kynna beina tilvitnun en setur fullyrðinguna fram sem staðreynd í fyrirsögninni án fyrirvara um að þetta sé mat eins stjórnmálamanns. Tölurnar sem Kjartan nefnir, eins og 222 milljarða króna skuldir, 22 milljarða fjármagnsgjöld, 5,3 milljarða tap A-hluta og 8,3 milljarða matsbreytingu Félagsbústaða, eru í eðli sínu sannreynanlegar úr ársreikningi borgarinnar, sem er jákvætt. Rök hans um „froðuhagnað" vegna matsbreytinga á félagslegum íbúðum eru áhugaverð og eiga við fagleg sjónarmið. En blaðamaður eða ritstjórn hefði átt að leita eftir sjálfstæðu mati á þessum fullyrðingum, til dæmis frá endurskoðanda eða hagfræðingi, til að gefa lesendum betri forsendur. Greinin endurtekur líka sömu tilvitnun í Kjartan tvisvar sinnum næstum orðrétt, sem bendir til lakrar textaúrvinnslu og klippuvillu. Þegar á heildina er litið virkar þetta meira sem fréttatilkynning Miðflokksins en sjálfstæð fréttaskrif.