„Búið að byggja upp verulega mikla innviði nú þegar“
Fréttin er svar landeigenda við gagnrýni leiðsögumanns á öryggi við Stuðlagil eftir banaslys. Tveir nafngreindir landeigendur fá orðið og tölur um úthlutanir Framkvæmdasjóðs ferðamannastaða eru nefndar, en gagnrýnandinn sjálfur fær aðeins endursögn og engin stofnun er kölluð til svara.
Sterkasti þátturinn er að fréttastofan náði í báða landeigendur, austan og vestan gilsins, og fékk frá þeim áþreifanlegar upplýsingar: stígagerð, viðvörunarmerkingar, áform um stiga niður í gilið og lokunarpóst í haust og vetur. Tölurnar eru rekjanlegar að uppruna, um 550 milljónir frá Framkvæmdasjóði ferðamannastaða og 70 milljóna styrkur í vor, og lesandinn getur í grunninn gengið að þeim í úthlutunum sjóðsins þótt fréttin vísi ekki á tiltekið skjal eða ártal.
Þyngsta gallinn er raddflóran. Gagnrýni Auðdísar Tinnu Hallgrímsdóttur er endursögð í tveimur setningum og svo hrakin með beinni tilvitnun: „Það er bara ekki rétt.“ Sá sem er sagður hafa rangt fyrir sér fær ekki að bregðast við, og fréttin reynir ekki að staðreyna hvor hefur rétt fyrir sér. Þarna hefði legið beint við að kalla Ferðamálastofu eða Framkvæmdasjóð til svara um hvað hafi verið byggt hvorum megin árinnar og hvenær; þær stofnanir eru nefndar í fréttinni en ekki spurðar. Fyrirsögnin, tilvitnun landeiganda, gerir eina hlið málsins að yfirskrift í deilu sem er enn óútkljáð.
Framsetningin hallar þannig að vörn landeigenda, þótt hvergi sé farið yfir strikið í orðavali. Þetta er læsileg og gagnleg eftirfylgni með traustum viðtölum, en hún tekur eina hlið upp á sinn arm án sjálfstæðrar sannreyningar. Hæfileg fagmennska með mælanlegri slagsíðu.
