Er það hræðsla að segja nei?

Greinin er birt sem skoðanagrein og ber að meta á þeim forsendum. Höfundur leggur fram skýra afstöðu og rökstyður hana með nokkrum raunhæfum atriðum: hann vísar í heimasíðu ESB um aðildarferlið og gefur upp hlekk, nefnir að fyrri viðræður (2010–2013) hafi hafist með formlegri umsókn og bendir á álags sem viðræður myndu leggja á stjórnsýsluna. Þetta eru sannreynanleg atriði sem styrkja rökstuðninginn. Hins vegar eru nokkrar fullyrðingar settar fram sem staðreyndir án nánari stuðnings: tímamatið um 3–4 ár er sagt vera „að öllum líkindum" rétt án tilvísunar í fordæmi eða sérfræðimat, og fullyrðingin um að fríverslunarsamningar myndu „staðna" er sett fram sem sjálfsögð en byggir á mati höfundar frekar en gögnum. Einnig er fullyrðingin um tap á sætum í alþjóðastofnunum einföldun; raunin er flóknari eftir stofnunum. Sem skoðanagrein er þetta heiðarleg og skýr framsetning á nei-sjónarmiðum, þar sem höfundur leynir ekki afstöðu sinni. Rökstuðningurinn er samkvæmur og innbyrðis rökrétt, þótt hann sé eðlilega einhliða. Veikleikinn felst í því að sumar fullyrðingar sem lesandinn gæti tekið sem staðreyndir eru í raun álitamál sem hefðu þurft skýrari fyrirvara.